XVI–XX wiek thumb|Wapienniki Dombrovsky’ego w Gogolinie Od 1634 do 1852 r. Gogolin razem ze Strzebniowem należał do rodu von Gaschin z Żyrowej. W 1783 r. liczył 312 mieszkańców. Rozwój ekonomiczny miejscowości rozpoczął się na początku XIX wieku, kiedy to na skalę przemysłową zaczęto eksploatować miejscowe złoża wapienia i zaczęły powstawać wapienniki. W 1845 r. było ich 46, a w 1864 już 29. Były one zastępowane przez nowocześniejsze zakłady.

Do rozwoju przyczyniło się też oddanie do eksploatacji linii kolejowej Opole – Kędzierzyn w 1845 r. W 1895 r. firma Lenz & Co, lokalne samorządy, właściciele papierni w Krapkowicach oraz majątków ziemskich zawiązali spółkę Kolej Prudnicko-Gogolińska z siedzibą w Prudniku, której celem stała się budowa drugorzędnej, normalnotorowej linii lokalnej z Prudnika do Gogolina. Linia została oddana do użytku w 1896 r.

W 1899 r. w Gogolinie przez Zakon Sióstr Boromeuszek został zbudowany szpital. W latach 1899–1901 wybudowano kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Był to kościół filialny należący do parafii w Otmęcie, a następnie został samodzielną parafią obejmująca Gogolin. W latach 1908–1909 zbudowano kościół ewangelicko-augsburski.