Johannes Lambertus „Bertus” de Harder (ur. 14 stycznia 1920 w Hadze, zm. 8 grudnia 1982 w Jeumont, Francja) – piłkarz holenderski grający na pozycji napastnika.
Kariera piłkarska W 1933 roku de Harder rozpoczynał piłkarską karierę w klubie Transvaal z rodzinnej Hagi. W 1937 roku przeszedł do innego zespołu z tego miasta – VUC Haga. Grał jako lewoskrzydłowy, a w pierwszych 3 sezonach zdobył aż 46 bramek w lidze. W sezonie 1938/1939 wywalczył tytuł króla strzelców Divisie West 2. Natomiast 21 maja 1938 zagrał po raz pierwszy w reprezentacji Holandii w przegranym 1:3 meczu z reprezentacją Szkocji. W tym samym roku został powołany na mistrzostwa świata we Francji i zagrał tam w przegranym 0:3 po dogrywce meczu 1/8 finału z Czechosłowacją.
W 1949 roku de Harder wystąpił w Holandii B w meczu z Francją B w Bordeaux. Spisał się udanie i był najlepszym zawodnikiem na boisku, co spowodowało, że spodobał się szefom zespołu Girondins Bordeaux i prezydent klubu, Pujolle, sprowadził de Hardera do swojego klubu. Girondins awansowali z Ligue 2 do Ligue 1, a de Harder stał się trzecim Holenderem w historii klubu z Bordeaux. Już w pierwszym sezonie po powrocie do pierwszej ligi Bordeaux wywalczyło tytuł mistrza Francji, a Bertus był uważany za gwiazdę oraz został najlepszym strzelcem zespołu z 21 golami na koncie.