thumb|Grobowiec Minterów na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Karol Juliusz Minter (ur. 1812 w Berlinie, zm. 4 sierpnia 1892 w Gołoszycach) – przemysłowiec warszawski.
Życiorys Rdzennie niemiecka, pochodząca ze Szczecina ewangelicka rodzina Minterów osiedliła się w Warszawie za czasów panowania pruskiego po III rozbiorze w osobie Wilhelma Henryka, wojskowego pruskiego i polskiego. Wilhelm Henryk ściągnął do Warszawy młodszego brata Karola Fryderyka, malarza i litografa żonatego z Joanną Julianą Grohse (1782–1855). Karol Juliusz był ich synem.
Po nauce w Liceum Warszawskiem Minter uczęszczał przez jakiś czas do warszawskiego Instytutu Politechnicznego, który po powstaniu listopadowym został zamknięty przez władze carskie. W roku 1835 przejął założony przez ojca zakład odlewniczy, produkujący metalową galanterię użytkową i artystyczną. Firma wyspecjalizowała się w produkcji medali z podobiznami i statuetek wybitnych Polaków, projektowanych przez sławnych rzeźbiarzy, jak Jakub Tatarkiewicz, Henryk Stattler i innych. W latach 1854–1855 wykonała także odlewy rzeźb dla wodociągu Henryka Marconiego, m.in.