Jan Rudolf Raczyński (ur. 16 listopada 1865 w Nowym Sączu, zm. 1 sierpnia 1918 we Lwowie) – lekarz pediatra, profesor nauk medycznych.

Życiorys Był synem Jana, kupca, i Anieli z Bulgiewiczów, bratem muzyka Bolesława. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu studiował w latach 1883–1889 medycynę na UJ otrzymując tytuł doktora w 1889, dodatkowo w latach 1886–1888 studiował prawo. Odbył roczną służbę wojskową jako lekarz garnizonowy w Krakowie, po ukończeniu której pracował w latach 1890–1896 jako sekundariusz Szpitala Dziecięcego Św. Ludwika w Krakowie, a zarazem w latach 1892–1897 jako asystent kliniki pediatrycznej UJ u Macieja Leona Jakubowskiego, którego był najwybitniejszym uczniem. W 1894 specjalizował się w pediatrii u Adalberta Czernego we Wrocławiu, dodatkowo na UJ w bakteriologii u Odo Bujwida i w patologii ogólnej u Antoniego Gluzińskiego. W 1896 habilitował się z pediatrii na UJ na podstawie pracy Wpływ jadów drobnoustrojowych na narząd krążenia. W 1902 został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem oddziału niemowlęcego kliniki UJ. W latach 1900–1904 organizował dla lekarzy kursy pediatryczne. W latach 1893–1904 wchodził w skład redakcji „Przeglądu Lekarskiego”, a w latach 1902–1904 w skład zarządu Zachodnio-Galicyjskiej Izby Lekarskiej w Krakowie.