w 2006 roku oficjalnie uznano, że planetą nie jest Pluton, wcześniej zaliczany do tego grona.
Do 26 marca 2025 roku Encyklopedia pozasłonecznych układów planetarnych stwierdzała istnienie 7437 planet pozasłonecznych.
Planety dzieli się na dwie grupy: gazowe olbrzymy – duże i o małej gęstości; planety skaliste – mniejsze.
Historia pojęcia W starożytności terminem „planeta” określano siedem jasnych ciał: Merkurego, Wenus, Marsa, Jowisza, Saturna, a także Słońce i Księżyc, poruszających się na niebie względem gwiazd. W czasach nowożytnych, wraz z rozpowszechnieniem się poglądu heliocentrycznego, wykluczono z tego grona dwa ostatnie obiekty, natomiast naturę planety przypisano Ziemi, co łącznie dawało sześć planet. Nazwa pochodzi od gr. πλανήτες αστέρες (‘gwiazdy błądzące’ od czasownika πλανάω ‘wędruję’, łac. stellae erraticae)Inne określenia: stellae vagae, stellae errantes, errantia sidera, errones, vagantes stellae, vagantia numina, vagantes sphaerae (Analiza grecko-łacińskich katachrez astronomicznych na podstawie „De astronomia” Hyginusa s. 25). Por. Wyjątki z pism Mikołaja Kopernika, w:Urania 3-4/1922 s. 78. nazywanych tak w przeciwieństwie do απλανείς αστέρες ('gwiazd stałych', łac. stellae fixae, w obecnym pojęciu: gwiazd).