Élie Catherine Fréron (ur. 20 stycznia 1718 w Quimper, zm. 10 marca 1776 w Montrouge) – francuski dziennikarz, krytyk i konserwatywny filozof, członek zagraniczny Akademii Stanisława w Nancy od 1753 rokuMałgorzata Durbas, Akademia Stanisława w Nancy (1750–1766), Kraków 2013, s. 387..
Życiorys Jego ojcem był osiadły w Quimper od roku 1693 pochodzący z Agen, Daniel Fréron, matka zaś Marie-Anne Campion urodzona w mieście Pont-l’Abbé, spokrewniona z poetą XVII wieku Malherbe'm, Fréron studiował w Quimper potem u jezuitów w Lycée Louis-le-Grand. Jego nowicjat nastąpił w roku 1737.
Abbé Pierre Desfontaines dopuścił go do redagowania swych Observations sur les écrits modernes. Gdy Desfontaines zmarł w 1745, Fréron założył własne pismo: Lettres de la comtesse de ***. Edycje zakończył w 1749, po czym wydawał Lettres sur quelques écrits du temps ukazujące się aż do roku 1754, z jedną przerwą w roku 1751, kiedy Fréron przebywał przez krótki czas w więzieniu w zamku Vincennes z powodu nieuregulowania pewnych sum związanych z prowadzeniem pisma. Szybkie uwolnienie zawdzięczał ówczesnemu Strażnikowi Pieczęci (Garde des Sceaux), którą to funkcję piastował wówczas Jean-Baptiste de Machault d’Arnouville. W roku 1751 poślubił sierotę z Quimper, Thérèse Guyomar.