Brytyjscy Faszyści (ang. British Fascists, do 1924 r. British Fascisti) – brytyjskie faszystowskie ugrupowanie polityczne działające w latach 20. i I poł. lat 30. XX w.C. E. Nelson, Revolutionary Contagion and International Politics, 2022, s. 153D. Stone, Responses to Nazism in Britain, 1933-1939. Before War and Holocaust, 2003, s. 159
Brytyjscy Faszyści zostali założeni w maju 1923 r. przez Rothę Linton-Orman, pod wrażeniem tzw. marszu na Rzym włoskich faszystów Benita Mussoliniego i jego rozprawy z socjalistamiC. E. Nelson, Revolutionary Contagion and International Politics, 2022, s. 153. Było to pierwsze brytyjskie ugrupowanie polityczne o charakterze faszystowskim. Liczyło kilka tysięcy członków, głównie emerytowanych oficerów i b. członków skrajnego skrzydła Partii Konserwatywnej. Program zawierał takie hasła jak wyrażanie miłości do króla i ojczyzny, zwiększenie roli Izby Lordów, wprowadzenie systemu korporacyjnego, obrona porządku publicznego przed zaburzeniami ze strony komunistów, czy propozycja obniżenia podatków szlachetnie urodzonym, aby mogli zatrudniać więcej służby, co doprowadziłoby do zmniejszenia bezrobocia. Występowano też przeciwko lewicy, a szczególnie komunistom, obawiając się wybuchu rewolucji. Występowały również wątki antysemickie.