Odbudowana armia napoleońska cierpiała też na brak kawalerii, co odbiło się niej właśnie pod Lützen.
Przed bitwą Pierwsze działania zaczepne podjęli sojusznicy, przekraczając Łabę i zmuszając siły księcia Eugeniusza do wycofania za Soławę. Napoleon planował połączenie trzech armii i skierowanie ich na Drezno w celu odłączenia nieprzyjaciół od ich linii komunikacyjnych. 26 kwietnia Cesarz przybył do Erfurtu i objął dowództwo nad armią liczącą 180 tys. ludzi. 29 kwietnia straż przednia – III korpus Neya – przekroczyła Soławę, a 30 dotarła do Weissenfels. Wywiązała się tam drobna potyczka, w trakcie której pozytywnie odznaczyli się świeży rekruci Neya. W trakcie walk zginął marszałek Bessières. Napoleon, posiadając słabych zwiadowców, otrzymywał nieprawdziwe informacje o posunięciach wroga. Przypuszczał, że koncentruje się on na prawej flance i zamierza maszerować na Lipsk przez Lützen. 1 maja główna armia francuska przekroczyła Soławę, osłaniana przez Neya, stojącego w Kaja.
Wojska rosyjskie i pruskie pod koniec kwietnia zajmowały pozycje nad Elsterą po obu stronach Lipska. Rosyjska armia Wittgensteina (50 tys. żołnierzy) stała na północ od miasta, a pruska armia Blüchera (40 tys.