Konkludując, mówi, aby bez lęku porzucić wszelkie rodzaje dharmy (obowiązków religijnych) i po prostu podporządkować się jemu, a wtedy będzie się uchronionym od wszelkich następstw grzechów i on osobiście wyzwoli taką osobę.
Bhagawadgita kończy się apostrofą do Kryszny oraz Ardźuny, wychwalającą ich wielkość.
Znaczenie Bhagawadgita jest świętą księgą wisznuitów, zyskała sobie jednak nabożny szacunek niemal wszystkich Hindusów. Jest też do dzisiaj najbardziej popularnym traktatem religijnym w Indiach. Fenomen ten przypisuje się swoistemu synkretyzmowi, dzięki któremu najbardziej przeciwstawne doktryny religijne subkontynentu zostały w niej bardzo udanie zunifikowane. Charakterystyczny dla hymnów wedyjskich nakaz wielbienia jednego Boga, spekulacje metafizyczne Upaniszad, dewocyjność ruchów bhakti oraz teorie i metody sankhji-jogi, znalazły w niej wielką ideową syntezę.