Bitwa pod Tripstadt – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1794 roku podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.
Wstęp W lipcu 1794 roku młoda Republika Francuska prowadziła wojnę od dwóch lat, w ciągu których sytuacja zmieniła się zdecydowanie. Po początkowych niepowodzeniach sytuacja zmieniła się na korzyść Francji wkrótce po tym, jak na czele Ministerstwa Wojny (właściwie wydziału wojny Komitetu Ocalenia Publicznego) stanął Lazare Carnot. Na skutek masowego poboru do wojska łączna liczebność frontowych wojsk francuskich osiągnęła stan 800 000 żołnierzy, a łączna liczba ludzi powołanych pod broń – 1.4 do 1.6 miliona. Siły te podzielono na 13 głównych armii polowych.
Największą z tych armii była Armia Renu, która w lipcu 1794 roku liczyła około 115 000 żołnierzy dowodzonych przez generała Michauda. Armia Renu rozlokowana była na długim, 70-kilometrowym froncie, a naprzeciwko niej znajdowała się armia austriacko-prusko-saska licząca 70 000 żołnierzy dowodzonych przez feldmarszałka von Möllendorfa. Armia sprzymierzonych zajmowała silna pozycję na wzgórzach, a w okolicach jej centrum znajdowało się miasto Tripstadt.