Pracował jako dostawca sprzętu laboratoryjnego i odczynników, odniósł sukces jako chemik i eksperymentator, publikował artykuły naukowe na temat chemii. Od 1767 był członkiem Royal Society, w 1768 został nagrodzony Medalem Copleya. Przjaźnił się z Josephem Priestleyem. W 1789 wydał swoją ostatnią pracę chemiczną, po czym zajmował się alchemią, przez wiele lat bezskutecznie poszukując kamienia filozoficznego oraz eliksiru życia (nie publikował opracowań na te tematy). Interesował się mistycyzmem i ezoteryką religijną, w 1769 poznał w Londynie Emanuela Swedenborga, angażował się w działalność wolnomularzy i różokrzyżowców. Słynął z ekscentryczności.
Został pochowany na St. Pancras Old Graveyard w Londynie.
Osiągnięcia chemiczne i mineralogiczne Jako pierwszy odkrył cynę rodzimą w Kornwalii (1766) i jako pierwszy wysunął sugestię, iż wolframit może być związkiem nieznanego pierwiastka chemicznego (1779).
W 1779 zaobserwował, iż indygo poddane działaniu kwasu azotowego przybiera kolor żółty. Później okazało się, że powstała w wyniku reakcji substancja to kwas pikrynowy – pierwszy syntetyczny barwnik, używany także jako materiał wybuchowy oraz środek antyseptyczny wykorzystywany przy leczeniu oparzeń.