Bronisław Bończak (ur. 10 lutego 1898 w Bierzwiennej, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitana marynarki Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Felicji ze Śniecikowskich urodzony 10 lutego 1898 w Bierzwiennej, w ówczesnym powiecie kolskim guberni kaliskiej. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1920 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach Flotylli Wiślanej. W sierpniu 1920 na krótki czas wyznaczono go oficerem mundurowym I batalionu pułku morskiego, następnie jako podchorąży służył w I eskadrze lotnictwa morskiego w Pucku. Po awansie na podporucznika marynarki, 1 listopada 1921 został skierowany na II Tymczasowy Kurs Instruktorski dla Oficerów w Toruniu, który ukończył 1 października 1923 w stopniu porucznika marynarki. W okresie od 1923 do 1929 zajmował różne stanowiska we Flocie w Gdyni, m.in. oficera ordynansowego komendanta Portu Wojennego. W 1929 przeniesiono go do Flotylli Pińskiej, a w 1930 powrócił do Gdyni na oficera wachtowego ORP „Wilia”.