Według austriackiej teorii cyklu koniunkturalnego spadek stóp procentowych i wzrost akcji kredytowej banków zniekształca proces akumulacji kapitału, o ile nie jest skutkiem rzeczywistych zmian preferencji czasowych na rynku (tj. faktycznego wzrostu skłonności do gromadzenia oszczędności). Powstaje wrażenie, że na cele bieżącej produkcji zaoszczędzono więcej środków kapitałowych, niż w rzeczywistości. Ponieważ faktyczna skłonność do oszczędzania i tworzenia środków kapitałowych nie uległa zmianie, to tworzone przez przedsiębiorców plany inwestycyjne i produkcyjne opierają się na założeniu niezgodnych z prawdziwymi zasobów środków kapitałowych. Z tego powodu podejmowane przez nich próby utrzymania i koordynacji planów produkcyjnych i struktury produkcji muszą się zakończyć porażką.