Tematyką prac Spychalskiego są różnorodne martwe natury, kompozycje figuralne, pejzaże. Zdaniem wielu krytyków jego obrazy odznaczają się swoistym, bardzo sugestywnym urokiem. Uproszczone, falujące formy wyprowadzał prostymi środkami technicznymi, którymi posługiwał się ze spontaniczną szczerością i dużą kulturą, wykańczając starannie powierzchnie swych prac. Był autorem prac bibliograficznych, artykułów poświęconych literaturze i plastyce oraz tłumaczem francuskich opracowań z historii sztuki, m.in. Historii malarstwa we Włoszech, H.Beyle’a. thumb|240px|Grób Jana Spychalskiego Zmarł 31 października 1946 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała przy ul. Bluszczowej.
Wystawy po wojnie 1956 odbyła się w Poznaniu pierwsza wystawa retrospektywna. (Wstęp tak jak 20 lat wcześniej napisał Wacław Taranczewski) 1958 obszerna ekspozycja obrazów w ramach Festiwalu Sztuk Plastycznych w Sopocie 1958 zorganizowana przez Ryszarda Stanisławskiego, indywidualna wystawę w CBWA w Warszawie 1960 obrazy artysty reprezentowały Polskę na 30 Biennale Sztuki w Wenecji. 2005 wystawa w Krakowie „Jan Spychalski 1893 – 1946. Skupienie i marzenie” 2007 wystawa w Muzeum Regionalnym w Wągrowcu „Jan Spychalski 1893-1946.