W literaturze naukowej definicje lesbijek różnią się również w zależności od tego, jak i gdzie pobrano próbki do badań.
Pod koniec XIX i na początku XX wieku męscy seksuolodzy, tacy jak Richard von Krafft-Ebing i Havelock Ellis zaproponowali własną definicję słowa „lesbijka”. Z ich męskiej i heteroseksualnej perspektywy, lesbijka była kobietą starającą się być mężczyzną. Według Esther Newton, Ellis rozumie pragnienie kobiety poza męską kontrolą lub obecnością tylko w kategoriach „łączenia inwersji i męskości”. W tym paradygmacie lesbijka jest uzurpatorem męskich prerogatyw; w rzeczywistości Carroll Smith-Rosenberg twierdzi, że lesbijki Krafft-Ebinga „zdawały się pragnąć męskich przywilejów i władzy tak gorliwie lub, być może bardziej gorliwie niż pragnęły seksualnie kobiet”.
W latach 70. lesbijstwo zaczęło być mocno wiązane z feminizmem, tworząc nurt zwany feminizmem lesbijskim. W tym kontekście „lesbijka” stała się symbolem buntowniczki i definiowana była jako pewna postawa polityczna kobiet, a nie konieczne poprzez ich aktywność seksualną. Adrienne Rich, na przykład, definiuje lesbijstwo jako: „pierwotną intensywność pośród kobiet i pomiędzy nimi, włączając w to dzielenie się bogatym życiem wewnętrznym, przeciwstawianie się męskiej tyranii, udzielanie i otrzymywanie praktycznego i politycznego wsparcia”.