lotnictwo)
Ocena i opis konstrukcji thumb|T-35 po przejęciu przez Amerykanów Kadłub: Torpedowce typu 1939 miały charakterystyczną, mało typową architekturę i sylwetkę. Kadłub był gładkopokładowy, z silnym wzniosem dziobu. Okręty miały dwie kotłownie i dwie maszynownie na śródokręciu w układzie przemiennym, co zwiększało odporność zespołu napędowego na uszkodzenia (od dziobu: kotłownia, maszynownia, przedział kotła pomocniczego, kotłownia, maszynownia). Spaliny z kotłowni były odprowadzane przez dwa kominy. Okręty zachowały niektóre cechy konstrukcyjne torpedowców typów 1935 i 1937, przede wszystkim taką samą siłownię, mimo zwiększenia wyporności, przez co osiągały niższą prędkość 33 w. Prędkość ta w praktyce okazała się jednak wystarczająca do pełnienia przewidzianych zadań. Na skutek zwiększenia zapasu paliwa, zwiększył się natomiast zasięg okrętów. Kadłub dzielił się poprzecznie na 13 przedziałów wodoszczelnych. Jak na swoją umiarkowaną wielkość, okręty te cechowały się sporą żywotnością; zwykle nie tonęły od jednej torpedy lub miny.