Wadą okrętów z punktu widzenia eksploatacji, podobnie jak niemieckich niszczycieli, okazało się wykorzystanie niedopracowanych siłowni z kotłami pracującymi pod wysokim ciśnieniem roboczym pary, co teoretycznie miało zwiększyć ich wydajność, lecz w praktyce prowadziło do licznych awarii, obniżających sprawność napędu. Siłownie te okazały się przy tym mało ekonomiczne, na skutek m.in. dużego rozchodu pary na mechanizmy pomocnicze, co zmniejszało też w praktyce prędkość do 31 w.
thumb|T-35 po przejęciu przez Amerykanów
Służba Z 15 okrętów, dwa zatonęły w 1943, 8 w 1944, jeden w 1945, cztery przetrwały wojnę. Cztery z nich zatonęły na minach, z czego aż trzy na niemieckich (18 sierpnia 1944). Cztery zatopiono artylerią okrętów nawodnych zachodnich aliantów, jeden przez radzieckie kutry torpedowe, dwa zatopiło lotnictwo.