W tym czasie kawaleria eksploatowała już dwa inne typy H-35 i S-35, dlatego też zrezygnowano z wprowadzenia kolejnego typu do uzbrojenia i czołgi AMC-35 zmagazynowano. Ostatecznie wyprodukowano tylko 49 czołgów dla kawalerii francuskiej, w tym być może dwa prototypyFrancois Vauvillier: Notre cavalerie mecanique a son apogee le 10 maja 1940, w: „Histoire de Guerre Blindes & Materiel” nr 75, 2007, s. 46.. Dalsze 10 czołgów wyprodukowano dla Belgii. Niektóre publikacje mówią o 50 wyprodukowanych pojazdach (35 dla Francji i 15 dla Belgii), lub nawet 100 (25 dla Belgii i 75 dla Francji).
Wersje ACG2 lub ACGK był to prawdopodobnie tylko projekt działa samobieżnego uzbrojonego w armatę 75 mm. Pojazd miał działać w duecie z ACG1, którego zadaniem miało być niszczenie celów opancerzonych przy pomocy armaty SA RF kalibru 25 mm. ACGK miał pełnić rolę wsparcia ogniowego oddziałów w walce. Prawdopodobnie nie powstał nawet prototyp. Powstał też pojazd specjalny do zadymiania. Na podwoziu ACG1 pozbawionym wieży zamontowano urządzenie zadymiające Titania AM500. Po próbach zrezygnowano z produkcji.