Andrea del Verrocchio, właśc. Andrea di Michele di Francesco de’ Cioni (ur. 1435 we Florencji, zm. 7 października 1488 w Wenecji) – włoski rzeźbiarz, malarz i złotnik renesansowy, przedstawiciel quattrocenta florenckiego.
Życiorys Nazywał się Andrea di Michele di Francesco de’ Cioni, jednak zdecydował się przyjąć nazwisko swojego mistrza, złotnika Verrocchia. Urodził się w 1435 roku, w źródłach pojawiają się również daty 1434 i 1437. Pochodził z rodziny złotników (według innego źródła jego ojciec był garncarzem), sam zasłynął najbardziej z twórczości w brązie. Był uczniem Donatella. Sam był nauczycielem Leonarda da Vinci, Sandra Botticellego, Pietra Perugina, Lorenza di Crediego, , Francesca Botticiniego, , Agnolo di Polo. Verrocchio pracował głównie dla Medyceuszów. Jego warsztat uchodził za jeden z najznakomitszych we Florencji.
Jako siedemnastolatek uczestniczył w konkursie rzeźbiarskim dla katedry w Orvieto. Rywalizował z Desiderim da Settignano i Giulianem da Maiano. Do 1472 roku pracował nad pomnikami nagrobnymi Medyceuszy. W 1468 roku otrzymał zlecenie na osadzenie na kopule katedry Santa Maria del Fiore we Florencji miedzianej kuli.