Krzysztof Kobylański inne formy nazwiska: Cobylenius, Kobyleński, Kobyliński, herbu Grzymała, (ok. 1520, zm. 1565) – magnat, poeta renesansowy (wczesnohumanistyczny) polsko-łaciński.
Życiorys Pochodził z rodu szlacheckiego, osiadłego w ziemi sieradzkiej. Ojcem jego był Mikołaj Kobylański (zm. 1540) kasztelan rozpierski, matką Anna (zwaną przez niego Zofią) z Pileckich, a bratem Jan Kobylański. Jego ojczymem był Andrzej Bzicki (zm. 1567) kasztelan chełmski. Wedle własnego świadectwa studiował poza Polską teologię, prawdopodobnie był kalwinem. Wykształcenie Kobylańskiego podnosił Piotr Roizjusz, Andrzej Trzecieski natomiast jego talent poety. Prawdopodobnie należał do dworzan hetmana Jana Tarnowskiego. Właściciel rozległych dóbr w ziemi wieluńskiej, w tym Dankowa oraz Dukielszczyzny. Sąsiadował i przyjaźnił się z Marcinem Bielskim. Zmarł w roku 1565.
Spadkobiercy Po Krzysztofie Kobylańskim, w roku 1566, dobra odziedziczyły jego 3 siostry: Jadwiga, żona Jana Lubnickiego Anna, żona Stanisława Spinka Dorota, żona Jana Latalskiego
oraz Andrzej, Jan i Anna – dzieci nieżyjącej Barbary Męcińskiej z Kobylańskich, żony Alberta Męcińskiego.