Emanuel Sonenberg (ur. 5 sierpnia 1863 w Inowłodzu, zm. 20 lipca 1939 w Łodzi) – polski lekarz dermatolog, lekarz naczelny i ordynator łódzkich szpitali, społecznik, działacz łódzkich samorządów lekarskich; patron szpitala na Stokach w Łodzi, przy ul. Pieniny 30.
Studia, pierwsza praca i specjalizacje Był synem Adolfa i Emilii z Birencweigów. Po ukończeniu II Gimnazjum w Warszawie i uzyskaniu matury w 1885 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1891 uzyskał dyplom lekarza.
Przez rok był asystentem w szpitalu Starozakonnych „Na Czystem" w Warszawie, po czym osiadł w Zgierzu, gdzie praktykował do 1895.
W latach 1895–1911 odbywał za granicą liczne praktyki specjalistyczne w zakresie chorób skórnych i wenerycznych pod kierunkiem znanych klinicystów: Kaposiego, Neumanna, Langa, Elermanna i Grunfelda (Wiedeń 1895-1897), Maxa Josepha, Lassara, Lessera i Laspara (Berlin 1902), Unna (Hamburg 1906), Gauchera, Albaracza, Hallopeau'a i Brocqa (Paryż 1907,1910), Łukasiewicza i Kubery (Lwów 1911). thumb|230px|