mały|Stare Miasto zaznaczone zostało kolorem żółtym, Nowe Miasto niebieskim mały|Herby Starego i Nowego Miasta Torunia na fasadzie kamienicy przy ul. św. Katarzyny 4 Nowe Miasto w Toruniu – część Zespołu Staromiejskiego w Toruniu. Zostało założone w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta w 1264 roku, w 1454 roku zostało połączone ze Starym Miastem pod władzą staromiejską. Otrzymało swoją nazwę podczas lokacji i zachowało ją do czasów współczesnych.
Układ urbanistyczny Nowego Miasta charakteryzuje się dużą regularnością szachownicową. W centrum znajduje się rynek. Nieregularnością odznacza się ulica Wielkie Garbary, przy której wcześniej powstawała zabudowa. W skład Nowego Miasta wchodził teren klasztoru dominikanów z kościołem św. Mikołaja, założony rok przed lokacją Nowego Miasta. Główną trasą Nowego Miasta był ciąg ul. Królowej Jadwigi z północną pierzeją rynku przy ul. św. Katarzyny.
Nowe Miasto od początku było miastem rzemieślniczym, pozbawionym dostępu do Wisły i nieuczestniczącym w handlu dalekoksiężnym.