Eliza McCardle Johnson (ur. 4 października 1810 w Leesburgu, zm. 15 stycznia 1876 w Greeneville) – żona prezydenta USA Andrew Johnsona i amerykańska druga, a następnie pierwsza dama w latach 1865–1869.
Życiorys Eliza McCardle urodziła się 4 października 1810 roku w Leesburgu, jako córka szkockiego szewca Johna McCardle’a i jego żony Sarah. Początkowo Eliza pobierała naukę w domu, a następnie uczęszczała do Rhen Academy. Mając szesnaście lat poznała swojego przyszłego męża, Andrew Johnsona.
Po ślubie przeprowadzili się do domu, w którym mieścił się także warsztat krawiecki Johnsona. Dzięki staraniom Elizy, Andrew poszerzał swoją wiedzę i zaangażował się w życie polityczne. Działalność w legislaturze stanowej poprawiła znacznie ich sytuację materialną i umożliwiła przeprowadzkę do lepszego domu. Po urodzeniu ostatniego dziecka stan zdrowia Elizy się pogorszył, dlatego nie przeprowadzili się do Nashville, gdzie Andrew piastował funkcję gubernatora Tennessee. Pozostali w Greeneville, także podczas wojny domowej, pomimo że byli przeciwnikami secesji stanów południowych. Kiedy miasto zostało zajęte przez wojsko generała Edmunda Kirby Smitha, Eliza została zmuszona do jego opuszczenia. Jesienią 1862 wyjechała do Nashville, lecz została aresztowana przez konfederatów w Mufreesboro.