thumb|185px|Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych układu zgorzeleckiego (1950), Jan Izydorczyk siedzi thumb|Grób Jana Izydorczyka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jan Izydorczyk (ur. 8Data 8 czerwca 1900 podana na stronach: oraz lub 9 czerwca 1900 w Kępie Małej, zm. 17 kwietnia 1974 w Warszawie) – polski polityk komunistyczny. Członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski (1930–1938), członek KC Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1948–1964), członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (1964–1968). Ambasador PRL w NRD (1950–1954) i w Rumunii (1955–1956), podsekretarz stanu w Ministerstwie Administracji Publicznej (1949–1950), dyrektor Urzędu do Spraw Wyznań (1954–1955), poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL I, II, III i IV kadencji, były więzień Auschwitz i Buchenwaldu.
Życiorys Syn Franciszka i Katarzyny. W 1919 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (od 1925 pod nazwą Komunistyczna Partia Polski). Był słuchaczem Międzynarodowej Szkoły LeninowskiejMirosław Szumiło: I sekretarze Komitetów Wojewódzkich PPR (1944–1948) – portret zbiorowy, Dzieje Najnowsze, Rocznik XLV – 2013., w latach 1934–1935 wykładowcą szkoły Kominternu w Moskwie.