Określenie „dziewica” pierwotnie odnosiło się tylko do kobiet niedoświadczonych seksualnie, ale rozwinęło swój zakres znaczeniowy, obejmując szereg ujęć, które można znaleźć w koncepcjach tradycyjnych, współczesnych i etycznych. Dla mężczyzny, który nie współżył seksualnie, w języku polskim stosuje się określenie „prawiczek”. Osoby heteroseksualne mogą, ale nie muszą uważać, że utrata dziewictwa następuje wyłącznie w wyniku penetracji pochwy przez prącie, natomiast osoby o innych orientacjach seksualnych często uwzględniają seks oralny, seks analny lub wzajemną masturbację w swoich definicjach utraty dziewictwa.
Etymologia
Polski rzeczownik „dziewica” pochodzi od „dziewa, dziewka” oznaczającego „młodą kobietę, już dojrzałą seksualnie, ale jeszcze niebędącą matką”. Od XIV wieku dziewica „kobieta, która nie straciła panieństwa; dziewczyna”. Współcześnie oznacza on ‘kobietę do chwili pierwszego stosunku płciowego i używany jest podniośle i poetycko, jest synonimem najwyższej czystości, nie tylko fizycznej, ale i duchowej: dziewiczy stan umysłu, dziewictwo duchowe. Może być używany również do określania świata otaczającego: dziewicze lasy, dziewicze puszcze.