Tak samo jak w przypadku poprzednim, większość algorytmów wykorzystuje splot danych z maską w celu przyspieszenia obróbki obrazu: {| style="border:0;" |style="border:1px solid #000; padding:5px;"| +1 |style="border:1px solid #000; padding:5px;"| −2 |style="border:1px solid #000; padding:5px;"| +1
Ustalanie progu Gdy mamy już obliczone nasze pochodne, następnym krokiem jest zastosowanie progu, aby określić miejsca, które rzeczywiście są krawędziami, a nie szumem. Im mniejszy próg, tym więcej linii zostanie wykrytych i wynik będzie w dużej mierze zależał od szumu oraz wykrywane będą nieistotne szczegóły znajdujące się w obrazie. W odwrotnym przypadku duży próg może spowodować przeoczenie niewyraźnych lub podzielonych linii.
Powszechnie używanym kompromisem jest wykorzystywanie progu z histerezą. Metoda ta wykorzystuje wiele progów w celu znalezienia krawędzi. Zaczyna się od górnego progu w celu znalezienia początku linii. Gdy mamy już punkt początkowy, podążamy ścieżką krawędzi na obrazie piksel za pikselem, zaznaczając krawędź, gdy jesteśmy powyżej dolnego progu. Kończymy zaznaczanie w miejscach, w których wartości są poniżej dolnego progu.