Park Narodowy Isle Royale () – park narodowy w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych, obejmujący położoną na Jeziorze Górnym wyspę Isle Royale oraz okoliczne mniejsze wysepki. Park został ustanowiony 3 kwietnia 1940 r., a następnie objęty dodatkową ochroną jako wilderness area (zakaz używania samochodów i prowadzenia działalności innej niż naukowa i turystyczna) w 1976. W 1980 r. ogłoszony międzynarodowym rezerwatem biosferyISLE ROYALE.
W przeszłości wyspa była eksploatowana dla celów rybołówstwa, zbieractwa soku klonowego, a w XIX w. także przemysłowego wydobycia rud miedzi. Z czasem wyspa została opuszczona przez ludzi.
W latach 20. XX w. na wyspę dostały się łosie. Niezagrożone przez drapieżniki zaczęły się rozmnażać do tego stopnia, że po pewnym czasie ich liczba osiągnęła 3 tys. sztuk. Dla tak wielkiej populacji na wyspie zaczęło brakować żywności. Niedożywione łosie zaczęły zapadać na różne choroby, które szybko się rozprzestrzeniały w gęstej populacji. Sytuacja zmieniła się radykalnie, gdy podczas którejś z ostrych zim po skutej lodem powierzchni jeziora na wyspę przedostała się wataha wilkówŁawniczak Diana: Potrzebny od zaraz, w: "Poznaj Świat" R. XXVIII, nr 1 (326), styczeń 1980, s. 31-33. Drapieżniki rozpoczęły redukcję nadmiernie rozmnożonych łosi, eliminując w pierwszej kolejności osobniki najsłabsze.