thumb|250px|Diecezja na mapie Ukrainy
Diecezja kamieniecka () – diecezja rzymskokatolicka na Ukrainie. Wchodzi w skład metropolii lwowskiej.
Historia ok. 1375 – papież Urban VI z inicjatywy Ludwika Węgierskiego erygował diecezję w Kamieńcu Podolskim, która została podporządkowana metropolii halickiej. Granice diecezji pokrywały się z granicami województwa podolskiego. 1412 – diecezja kamieniecka została podporządkowana metropolii lwowskiej (do 1798 r.). 1772 – diecezja liczyła 59 parafii zgrupowanych w 6 dekanatach: czarnokozinieckim, dunajowieckim, jazłowieckim, międzyborskim, satanowskim, szarogrodzkim. Na terenie diecezji znajdowało się 87 świątyń rzymskokatolickich (w tym 23 zakonnych męskich i 2 zakonnych żeńskich), a oprócz tego kaplice domowe z uprawnieniami odprawiania mszy. 1795 – Katarzyna II zniosła diecezję kamieniecką 1798 – car Paweł I przywrócił diecezję i poddał biskupstwo kamienieckie pod zwierzchnictwo metropolii mohylowskiej 1866 – zniesienie diecezji kamienieckiej przez władze carskie. W latach 1867–1918 była administrowana przez biskupów łuckich i łucko-żytomierskich. 22 września 1918 – papież Benedykt XV reaktywował diecezję kamieniecką. 30 listopada 1918 – Piotr Mańkowski przyjmuje w Krakowie z rąk abp.