Michael Praetorius (ur. 15 lutego 1571 w Creuzburgu, zm. 15 lutego 1621 w Wolfenbüttel) – niemiecki kompozytor, kapelmistrz i organista, przedstawiciel przełomu renesansu i wczesnego baroku.
Życiorys mały|lewo|Budynek mieszkalny artysty w Wolfenbüttel (2012) Był synem luterańskiego pastora Michaela Schulteisa, ucznia Johanna Waltera. Po latach nauki w Torgau i Zerbst/Anhalt studiował teologię i filozofię we Frankfurcie nad Odrą, gdzie w 1587 został organistą w tamtejszym kościele Mariackim.
Praetorius pisał muzykę liturgiczną, ale też taneczną. Na początku XVII w. był najsławniejszym kompozytorem niemieckim, wykorzystującym w swojej twórczości nowy koncertujący styl włoski. Jego kompozycje wokalno-instrumentalne to m.in. Musae Sioniae (Muzy Syjońskie), 8–12-głosowe psalmy i pieśni religijne, hymny, Megalynodia z 8-głosowym Magnificat, motety.
Praetorius był znany również jako twórca instrumentalnej muzyki świeckiej, przede wszystkim tanecznej. Jego zbiór tańców pt. Terpsichore z 1612 zawiera utwory inspirowane formami tanecznymi różnych narodów i stanowi jeden z ciekawszych zbiorów muzyki tanecznej swojej epoki (obok m.in. twórczości Tielmana Susato).