Materiały ceramiczne Punkt izoelektryczny jest wykorzystywany w czasie tworzenia i przetwarzanie materiałów ceramicznych. Występujące w tych materiałach tlenki metali (M-OH, gdzie M oznacza kation metalu Al, Si itd.) w wodnej zawiesinie przyjmują określoną formę w zależności od pH. Przy pH powyżej punktu izoelektrycznego na powierzchni dominują cząsteczki M-O−, zaś przy pH poniżej pI dominują cząsteczki M-OH2+. Poniżej podano wartości pI dla najczęściej stosowanych materiałów ceramicznych: Materiał pI Materiał pI Materiał pI Materiał pI Materiał pI Materiał pI WO3 0,2–0,5 Ta2O5 2,7–3,0 δ-MnO2 1,5 Fe2O3 3,3–6,7 Fe2O3 8,4–8,5 ZnO 8,7–10,3 Sb2O5 <0,4–1,9 SnO2 4–5,5 (7,3) β-MnO2 7,3 CeO2 6,7–8,6 α Al2O3 8–9 NiO 10–11 V2O5 1–2 (3) ZrO2 4–11 TiO2 3,9–8,2 Cr2O3 6,2–8,1 (7) Si3N4 9 PbO 10,7–11,6 SiO2 1,7–3,5 MnO2 4–5 Si3N4 6–7 γ Al2O3 7–8 Y2O3 7,15–8,95 La2O3 10 SiC 2–3,5 ITO 6 Fe3O4 6,5–6,8 Tl2O 8 CuO 9,5 MgO 12–13 (9,8–12,7) Uwaga: Powyżej przyjęto wartości pI w temperaturze 25 °C. Wartość pI może ulegać dużym odchyleniom w zależności od czynników takich jak czystość związku chemicznego czy temperatura. Dodatkowo, często różne źródła podają inne wartości pI.
Przypisy W. T. Godbey: An Introduction to Biotechnology. Elsevier, 2014, , s. 15.