thumb|240px|Ohel thumb|240px|Grób cadyka Ohel Elimelecha w Leżajsku – ohel cadyka Elimelecha znajdujący się na cmentarzu żydowskim w Leżajsku, przy ulicy Górnej.
Pierwszy drewniany, kryty gontem ohel powstał w XIX wieku. W 1940 roku Niemcy zburzyli go i rozkopali grób cadyka, z nadzieją, że znajdą drogocenne przedmioty. Według podań podczas rozkopywania grobu cadyk spojrzał na prześladowców smutnymi oczami, poprzez co wystraszeni uciekli i dalej nie niszczyli grobu, jak i całego cmentarza. Szczątki cadyka leżały kilka dni pod jednym z drzew. Wkrótce zostały ponownie pochowane w białym ręczniku przez Lejba Katza, jednak zrobił to w innym miejscu, które wskazał Zdzisławowi Zawilskiemu, ostatniemu przedwojennemu zastępcy burmistrza Leżajska Tadeusza Nizińskiego.
Po zakończeniu wojny, w 1959 r. z wyłącznej inicjatywy rabina Samuela Friedmanna z Wiednia rozpoczęto budowę nowego, murowanego ohelu, który był jednonawowy (zewnętrzne ściany były w miejscu lizen widocznych na frontowej ścianie dzisiejszej kaplicy. Budowę realizował murarz nazwiskiem Kusy, a finansował to ww. Samuel Friedmann, wymieniając dolary w banku, po oficjalnym kursie.