Apel Krakowski, wyrażający poparcie dla stalinowskich władz PRL po aresztowaniu pod sfabrykowanymi zarzutami duchownych katolickich, skazanych w sfingowanym procesie księży kurii krakowskiej i skazaniu na karę śmierci Edwarda Chachlicę, Michała Kowalika i księdza Józefa Lelitę. Proces ten skomentował w artykule dla Dziennika Polskiego zatytułowanym Zbrodnia główna i inne, gdzie pisał:
Tymczasem ten człowiek ocierając, się o nas, pracował nad tym, żeby nas zabić. Przesyłając szpiegowskie raporty do Monachium wskazywał nas i nasze domy jako dokładny cel dla bomb, dla armat, dla śmiercionośnych bakterii.
W latach 1956–1958 prowadził w Życiu Literackim rubrykę tekstów satyrycznych „Postępowiec”.
Jego pierwszą sztuką teatralną był dramat Policja, wydany w 1958. Dramat Tango z 1964 przyniósł Mrożkowi światową sławę.
Uczestniczył w realizacji II spektaklu gdańskiego teatru Bim-Bom pt. „Radość poważna” (1956)Piotr Bratkowski: Tango się skończyło, Newsweek z 19 sierpnia 2013..