Wyspa nie ma stałych mieszkańców. Okazjonalnie pracują tam naukowcy różnych dyscyplin, meteorolodzy i pracownicy serwisowi, którzy prowadzą badania i okresowo konserwują urządzenia automatycznej stacji meteorologicznej. Na wyspie jest kilka parterowych budynków. Są to obiekty o przeznaczeniu mieszkalnym oraz gospodarczym. Jest tam także kilka generatorów elektrycznych wiatrowych i słonecznych. Wybudowano także pas lotniska o długości ok. 1100 metrów, który dodatkowo może być wykorzystywany jako lądowisko awaryjnego przyziemienia dla samolotów, przemierzających przestrzeń powietrzną nad Oceanem Indyjskim. Pas lotniska jest nadal używany przez załogi samolotów transportowych przewożących pracowników, sprzęt naukowy i zapasy. Na wyspę łatwiej dostać się samolotem niż drogą morską. Na wyspie nie ma dróg. Jedynymi pojazdami mechanicznymi są quady naukowców.

Historia Wyspa została po raz pierwszy odnotowana w r. 1722 przez francuskiego nawigatora, Jean Marie Briand de la Feuillée.