Po wojnie Władysław Tryszczyło organizował pomoc dla sierot po legionistach poległych w walkach. Dzieciom organizowano kolonie letnie i wyjazdy na wczasy, tzw. choinki oraz inne uroczystości zawsze związane z pomocą materialną. Jako wiceprezes i prezes Zarządu Okręgu Legionistów Polskich w Warszawie w latach 1929–1933, inicjował i kierował budową Domu Legionowego dla weteranów walki o niepodległą Polskę. Gen. bryg. Tadeusz Malinowski wnioskując w 1938 r. o odznaczenie dla kpt. W. Tryszczyły tak go scharakteryzował: „Dzielny i zasłużony żołnierz, przyczynił się do odzyskania niepodległości. Jeszcze przed wojną pracuje w organizacjach niepodległościowych, których jest duchowym przywódcą i współorganizatorem. Po wojnie, prawie od zarania państwowości pracuje intensywnie i twórczo w kilku organizacjach dla dobra współobywateli i państwa. Pracuje z poświęceniem niestrudzenie na każdym odcinku, gdzie może być pomocny i przydatny. W zupełności zasługuje na odznaczenie go złotym Krzyżem Zasługi”.