Model sita – w teorii zarządzania sposób podejścia do zagadnienia doboru pracowników do przedsiębiorstwa. Główną tezą modelu jest założenie, że człowiek (pracownik) jest istotą „gotową”, w pełni już ukształtowaną i zmiana jego samego (zachowanie, przyzwyczajenia) jest bardzo trudna lub wręcz niemożliwa. Dlatego też przedsiębiorstwo stara się wyłonić najlepszych kandydatów z rynku pracy, a dzięki temu zapewnić organizacji najlepszych pracowników.
Pracowników pozyskuje się poprzez rekrutację lub przy pomocy „łowców głów” (szczególnie pracowników wyższego szczebla).
Podczas rekrutacji zaprasza się jak największą grupę kandydatów, by móc wybrać z nich tych, którzy najlepiej spełniają wszystkie wymagania i oczekiwania pracodawcy. Przydatność pracownika mierzona jest poprzez posiadane kwalifikacje, kursy, dyplomy, referencje. W trakcie wykonywania pracy pracownik poddany jest ciągłej rywalizacji i konkurencji między współpracownikami. Poprzez okresowe oceny kwalifikuje się go do jednej z poszczególnych grup: „najlepsi” – utrzymują swoje stanowisko, mają szanse na awans, podwyżkę płacy „przeciętni” – otrzymują od firmy „ostrzeżenie”, a jednocześnie szanse.