Teoria wzmocnień (ang. reinforcement theory, według Burrhusa Frederica Skinnera, zwana także teorią modyfikacji zachowania) – koncepcja behawiorystyczna, według której zachowanie człowieka jest zależne od wyposażenia genetycznego oraz od środowiska fizycznego i społecznego, przy czym stany wewnętrzne nie wpływają na ludzkie reakcje. Kluczowym pojęciem jest zasada wzmocnienia.
Skinner jest twórcą procedury warunkowania sprawczego. Jego spojrzenie oparte na koncepcji wzmocnienia wyjaśnia rolę bodźców środowiskowych w wywoływaniu zmiany zachowań lub w utrzymywaniu przez pewien czas zachowań nie zmienionych. Wg teorii wzmocnień zachowanie pociągające za sobą wzmocnienie ma większą szansę powtórzyć się w przyszłości. Natomiast zachowanie, po którym następuje kara ma mniejsze szanse powtórzenia się. Takie podejście do wyjaśnienia zachowania zostało początkowo wypróbowane na zwierzętach, później jednak prace Skinnera i innych wykazały, że znajduje ono zastosowanie również do zachowania ludzkiego. Proces zależności pomiędzy bodźcami środowiskowymi, a zachowaniem można przedstawić za pomocą tzw. trójelementowej zależności: Bodziec poprzedzający → Reakcja → Konsekwencje