Francisco de Paula de Borbón y Borbón-Parma (ur. 10 marca 1794, w Madrycie, w Hiszpanii, zm. 13 sierpnia 1865, tamże) – najmłodszy syn króla Hiszpanii Karola IV i jego żony Marii Luizy Parmeńskiej. Otrzymał tytuł infanta Hiszpanii oraz księcia Kadyksu.
Był młodszym bratem m.in.: Karoliny Joachimy – królowej Portugalii, Algarve i Brazylii, Ferdynanda VII – króla Hiszpanii, i Karola Burbona, późniejszego pretendenta do tronu Hiszpanii.
Małżeństwo i dzieci 12 czerwca 1819, w Madrycie, Franciszek poślubił swoją siostrzenicę Ludwikę Charlottę, księżniczkę Obojga Sycylii, córkę króla Franciszka I oraz jego drugiej żony – Marii Izabeli Hiszpańskiej (rodzonej siostry Francisca de Paula). Para miała razem 11 dzieci: Francisco de Asis de Borbón, infant Hiszpanii (1820-1821), Isabel de Borbón, infantka Hiszpanii (1821-1897), od 1841 żona hrabiego Ignacego Gurowskiego, Francisco de Asis de Borbón, książę Kadyksu (1822-1902), od 1846 mąż królowej Hiszpanii – Izabeli II, Enrique Maria Fernando de Borbón, książę Sewillii (1823-1870), od 1847 mąż Heleny de Castellvi, Luisa de Borbón, infantka Hiszpanii (1824-1900), od 1847 żona José Osorio de Moscoso, Duarte Felipe de Borbón, infant Hiszpanii (1826-1830), Josefina de Borbón, infantka Hiszpanii (1827-1920), od 1848 żona José Güell y Rente, Teresa de Borbón, infantka Hiszpanii