Rosyjski kościół prawosławny, który zabraniał małżeństw między kuzynami w pierwszej linii, nigdy nie zgodziłby się nawet rozpatrywać możliwości ewentualnego mariażu. Mimo tego, Mikołaj poprosił swego wuja Aleksandra II aby zezwolił na ślub grożąc, że jeśli nie uzyska zgody na ślub z Wiktorią Badeńską w przyszłości nigdy już się nie ożeni. Ostatecznie jednak księżniczka Wiktoria została królową Szwecji.
Po raz drugi, Mikołaj próbował znaleźć dla siebie żonę wywodzącą się rodu królewskiego w latach osiemdziesiątych XIX w. Był zainteresowany księżniczką Amelią Orleańską, najstarszą córką księcia Filipa, hrabiego Paryża. Mikołaj opisywał ją jako piękną, o masywnej budowie, obdarzoną pięknymi oczyma, ale niezbyt ładną, choć w sumie wspaniałą osobę. Poprosił rodziców o zgodę na ślub z Amelią, ale fakt, że Amelia była katoliczką a jej rodzina niechętna była ewentualnej zmianie wiary dziewczyny był już wystarczającą przeszkodą. Co więcej, rodzina chciała wydać ją raczej za króla Karola I Portugalskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne