Bitwa pod Czarnem (znana także jako bitwa pod Hamersztynem) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 12–17 kwietnia 1627 roku podczas wojny polsko-szwedzkiej (1626–1629).
Plan Oxenstierny W końcu stycznia 1627 roku kanclerz królestwa Szwecji Axel Oxenstierna opracował plan dwustronnego ataku na znajdujące się w Prusach Królewskich wojska koronne. W myśl tego planu prowadzący zaciągi w Niemczech pułkownicy Johann Streiff i Maksymilian Teuffel mieli przebić się do Pucka i zaatakować od zachodu wojska polskie stojące pod Czarlinem. W tym samym czasie Oxenstierna miał przeprawić się przez Wisłę i przeprowadzić atak od wschodu.
Operacje wojsk szwedzkich i polskich na Pomorzu Gdańskim Realizując plan Oxenstierny, Gustaw Adolf zwerbował w Meklemburgii korpus w sile 1000 jazdy, 1500 piechoty i 8 działWedług Małej Encyklopedii Wojskowej korpus ten liczył 1100 jazdy, 1400 piechoty i 6 dział (tyle dział Szwedzi mieli dopiero pod Czarnem, gdyż dwa najcięższe porzucone zostały po drodze) i zamierzał ściągnąć go do Prus Królewskich by zaatakować tyły wojsk koronnych okopanych pod Tczewem i zagradzających głównym siłom szwedzkim drogę na Gdańsk. Hetman polny koronny Stanisław Koniecpolski dowiedział się o tych wojskach dopiero na początku marca, gdy żołnierze ci wkroczyli już na teren neutralnego księstwa pomorskiego.