František Martin Pelcl, również Pelzel (ur. 11 listopada 1734 w Rychnovie nad Kněžnou – zm. 24 lutego 1801 w Pradze) – czeski filolog, historyk i pisarz.
Życie Uczęszczał do szkoły prowadzonej przez jezuitów. Po ukończeniu szkoły średniej przeniósł się do Pragi. Rozpoczął studia filozoficzne, teologiczne i prawnicze. Od 1757 roku studiował również estetykę i historię w Wiedniu.
W latach 1761–1769 pracował jako wychowawca u hrabiego Sternberga, później u hrabiego Nosticů.
Od 1773 roku nauczał w Wiedniu języka czeskiego i historii. W 1793 roku został pierwszym profesorem nowo utworzonej katedry języka i literatury czeskiej na Uniwersytecie Karola w Pradze.
Był zaprzyjaźniony z wybitnymi pisarzami czeskiego oświecenia m.in. z Josefem Dobrovským i Václavem Matějem Kramériusem.
W latach siedemdziesiątych XVIII wieku (wraz z Mikulášem Adauktem Voigtem) brał aktywny udział w życiu politycznym.
Twórczość Większość książek napisał w języku niemieckim. Dotyczyły one niemal wyłącznie historii Czech.