Jezuici jednak nie dali za wygraną. Tym razem znaleźli poparcie na sorbońskim Wydziale Teologicznym. W lipcu 1649 Uniwersytet Paryski wybrał 5 zdań z dzieła Janseniusza, które przekazano do Rzymu. Specjalna komisja 4 kardynałów i 15 teologów badała te zdania w ciągu 36 posiedzeń. Janseniści podjęli się natychmiastowej obrony twierdząc, że: Zdań tych nie ma zawartych w żaden sposób w dziełach Janseniusza, Interpretacja tych zdań jest wieloznaczna i wielowątkowa. Przez potępienie Janseniusza dąży się do uzyskania potępienia dla nauki Augustyna.
Głównym obrońcą Augustinusa był Antoine Arnauld, uczeń myśli Janseniusza. Jego działanie przyniosło jednak skutek odwrotny do zamierzonego. Jego listy uznano za heretyckie i obelżywe dla papieża, co poskutkowało utratą pozycji doktora Sorbony. Wydarzenie to było też bezpośrednią przyczyną opublikowania Prowincjałek Pascala.
W czerwcu 1653 papież Innocenty X wydał konstytucję Cum occasione, która ostatecznie potępiła 5 zdań z Augustinusa, a 4 z nich uznawała za heretyckie.