Z uwagi jednak na umiarkowany zasięg strzału, moździerze 2S4 musiały być rozmieszczane w pobliżu frontu, a ich konstrukcja powoduje, że odjazd z miejsca strzału zajmuje dość dużo czasu, narażając pojazd na wykrycie. Cechy te były jedną z przyczyn, z których moździerze 2S4 poniosły duże straty – do samego czerwca 2024 roku potwierdzono wizualnie zniszczenie 47 i uszkodzenie trzech. Straty były jednak uzupełniane przez reaktywowanie części składowanych maszyn.
Konstrukcja thumb|left|2S4 w położeniu bojowym 2S4 ma podwozie gąsienicowe, z silnikiem umieszczonym z przodu pojazdu. Moździerz M-240 jest umieszczony w tylnej części pojazdu i podczas jazdy znajduje się nad kadłubem. W położeniu bojowym moździerz jest przechylany do tyłu i opiera się o opuszczoną na ziemię płytę oporową. Kąt podniesienia lufy wynosi od +50° do +80°. Moździerz 2B8 jest ładowany odtylcowo. Przed wystrzałem hydrauliczne napędy obracają lufę w ten sposób, że możliwe jest dosłanie naboju z jednego z dwóch magazynów bębnowych znajdujących się w tylnej części kadłuba. Po załadowaniu granatu lufa jest podnoszona i łączona z płyta oporową. Czas przejścia z pozycji marszowej do bojowej wynosi 5 minut, a z powrotem do marszowej 10 minut.