Jean-Bertrand Pontalis (ur. 15 stycznia 1924 w Paryżu, zm. 15 stycznia 2013 tamże) – francuski filozof, psychoanalityk i pisarz.
Życiorys Pontalis uczęszczał do paryskiego gimnazjum im. Pasteurea i Liceum Henri IV; studiował na Sorbonie filozofię – naukę ukończył w 1945 roku, pisząc pracę na temat filozofii Spinozy. W latach powojennych przyłączył się do lewicy, do środowiska skupionego wokół Jean-Paula Sartre’a i Maurice’a Merleau-Ponty'ego. Współpracował z założonym przez nich pismem Les Temps Modernes. Nauczał filozofii w gimnazjach w Alexandrii (1948–1949), Nicei (1949–1951) i Orleanie (1951–1952); dzięki poparciu Merleau-Ponty'ego został współpracownikiem Centre national de la recherche scientifique (CNRS). W tym samym czasie rozpoczął analizę szkolną u Jacques’a Lacana – to właśnie on opublikował pierwsze streszczenia jego słynnych Seminariów z lat 1956–1959 (Séminaires IV-VI). Około 1960 roku razem z Jeanem Laplanche rozpoczął prace nad Vocabulaire de la psychanalyse - książka ukazała się w 1967 roku;