W XVIII w. w Brusie było sześć chałup zagrodników, którzy w sumie mieli 28 ha ziemi, ale zabudowań stale przybywało, które budowano wzdłuż drogi na wschód od folwarku (w kierunku Łodzi). Pole folwarczne w tym czasie obejmowało już obszar 143 ha, a osada młynarska 19 ha. Zabudowania folwarczne obejmowały dwa spichrze, 2 stodoły, 3 obory i dwa chlewyBaranowski Bohdan, O dawnej Łodzi. Łódź 1976.. Jednak w następnych latach miejscową ludność dręczyły przemarsze wojsk i epidemie cholery, ospy i dżumy, które powodowały okresowo zmniejszanie się jej liczby.
W 1796 r. została sporządzona dokładna mapa geodezyjna klucza bruskiego autorstwa Wincentego Pieniążka h. Odrowąż, przysięgłego geometrę, który jako częściowe wynagrodzenie za tę pracę i inne mapy majątku kapitulnego otrzymał dzierżawę folwarku bruskiego<ref>[https://www.pabianiciana.pl/panstwo-pabianskie/dp_kartografia.php; Najstarsze mapy "państwa pabianickiego"]</ref>. Na pewno zatrudnił dla jego prowadzenia fachowego zarządcęWojtowicz Jerzy, op. cit., s. 23.
Po drugim rozbiorze Polski, władze pruskie dokonały sekularyzacji dóbr kościelnych i Brus został upaństwowiony.