Alfred Adam Słociński (ur. 28 października 1908 w Sąsiadowicach, w pow. samborski, zm. 30 marca 1982 w Warszawie) – oficer artylerii Wojska Polskiego.
Dzieciństwo i młodość Był synem Jana (1877–1944) i Marii z Ostrowskich (1891–1975). Miał trzech braci: Edmunda (1910–1925), Ludwika (1914–1987) i Tadeusza (1916–1948). Ojciec był pracownikiem kolei. Alfred Adam Słociński od 1914 uczęszczał najpierw do czteroklasowej szkoły powszechnej, a następnie do I Państwowego Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Samborze, gdzie 15 lutego 1928 zdał egzamin maturalny.
Służba w Wojsku Polskim We wrześniu 1929 skierowany został do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, po ukończeniu której rozpoczął kurs zawodowy w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. Po ukończeniu kursu i mianowaniu na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1932, został przydzielony do 10 pułku artylerii ciężkiej w Przemyślu. Krótko dowodził plutonem, po czym objął stanowisko dowódcy baterii. 10 lutego 1937 został przeniesiony do 1 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie, gdzie objął dowodzenie baterią. W tym samym roku ukończył kurs specjalizujący artylerii przeciwlotniczej w Centrum Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie i kurs motorowy.