9 maja 1935 został przeniesiony do batalionu KOP „Kleck” na stanowisko dowódcy kompanii. 7 sierpnia 1936 został skierowany na czteromiesięczny kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W listopadzie 1936, po ukończeniu kursu, objął dowództwo kompanii odwodowej. Później, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupy administracyjnej. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku kwatermistrza Baonu KOP „Kleck”.
W kampanii wrześniowej 1939 dowodził odtworzonym batalionem KOP „Kleck”. Od 17 września, na jego czele, walczył przeciwko agresji ZSRR na Polskę. 1 października 1939 dowodził batalionem w bitwie pod Wytycznem. Prawdopodobnie tam dostał się do niewoli sowieckiej. W kwietniu 1940 znajdował się na liście jeńców obozu w Kozielsku. 11 lub 12 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 022/3 z 9 kwietnia 1940. 13 lub 14 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu, przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.