Nowy rekord świata przetrwał 20 minut, kiedy to Edwards skoczył jeszcze dalej, osiągając odległość 18,29 m.

Na swych trzecich igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie (w Seulu w 1988 i w Barcelonie w 1992 odpadał w eliminacjach) Edwards zdobył srebrny medal, przegrywając z Kennym Harrisonem z USA. Podobnie srebrny medal wywalczył na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach (tym razem przegrał z Yoelbim Quesadą z Kuby). W 1998 zwyciężył na halowych mistrzostwach Europy w Walencji oraz na mistrzostwach Europy w Budapeszcie. Na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli zajął 3. miejsce.

W wieku 34 lat zdobył złoty medal na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney. Na halowych mistrzostwach świata w 2001 w Lizbonie został srebrnym medalistą. Zwyciężył na mistrzostwach świata w 2001 w Edmonton. Także na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 2002 w Manchesterze zajął 1. miejsce. Na mistrzostwach Europy w 2002 w Monachium zdobył brązowy medal. Zajął 4. miejsce na halowych mistrzostwach świata w 2003 w Birmingham. Po nieudanym występie na mistrzostwach świata w 2003 (12. miejsce) podjął decyzję o zakończeniu kariery.