Na barykady – pieśń polskich socjalistów, po raz pierwszy opublikowana w Zurychu w 1897, początkowo w wersji trzyzwrotkowej, spopularyzowana podczas rewolucji 1905 roku. Pieśń była opublikowana anonimowo; możliwe że tekst, do którego w kolejnych latach dopisywano coraz to dalsze zwrotki, był tworem zbiorowym kilku polskich socjalistów. Dionizja Wawrzykowska-Wierciochowa na podstawie ustnych przekazów przypisuje jej pierwotne autorstwo Ignacemu Rzońcy.
Melodię pieśni "Na barykady" wykorzystano w Hymnie harcerskim.
Tekst utworu +Pierwotna wersja z 1897 Wersja z 1905 r.Rycerze pracy, rycerze ducha, Do broni! Już nadszedł czas. Na barykady! Niech bunt wybucha! Pobudka dziejów wzywa nas.
Młoty w dłoń! Kujmy broń! Miotnie stal czerwone iskry w dal, żar błysk jej w piersi mej! Powstań burz, Pobudka gra nam już!
Cześć Robespierom, Maratom sława, Śmierć plutokratom, łez ludu dość! Niech do szeregu nas milion stawa, Utopim we krwi tyranów złość.
Młoty w dłoń...
Socjalizmu czerwone znamię Komuna wznosząc rozsadza świat Na barykady, wytężmy ramię Raj stworzym z piekieł za kilka lat.Na barykady, ludu roboczy, czerwony sztandar do góry wznieś! Śmiało do boju wytęż swe ramię, Bo na cię czeka zwycięstwa cześć.