Duchoborcy, także: Duchobory ( czyli: Bojownicy Ducha) – mistyczno-racjonalistyczna grupa religijna chrześcijańska, pochodząca z rosyjskiego prawosławia. Jej członkowie odrzucali kościół, dogmaty, przysięgę i służbę wojskową. Wysiedleni przez Mikołaja I do Zakaukazji, pod koniec XIX wieku wyemigrowali w części do Kanady.
Historia Początki tej grupy religijnej datują się na XVII–XVIII w., kiedy grupa wyznawców prawosławia w Rosji (najprawdopodobniej pod wpływem zachodnioeuropejskiego protestantyzmu) odrzuciła autorytet władzy świeckiej, duchowieństwa prawosławnego, kult ikon i uznała Biblię za jedyne źródło wiary, a Jezusa Chrystusa za jedyny autorytet. Głosili także bezwarunkowy pacyfizm chrześcijański, co stało się główną przyczyną ich prześladowań (tortury, więzienie i wygnanie).
W końcu XIX w. 2/3 duchoborców opuściło Rosję i w 1899 (dzięki finansowej pomocy kwakrów, którzy opłacili podróż) osiedlili się w Kanadzie. Duchoborców wspomógł też pisarz Lew Tołstoj, który przekazał im dochód z powieści Zmartwychwstanie oraz zorganizował powszechną zbiórkę pieniędzy.
W Kanadzie duchoborcy zorganizowali życie na wzór rolniczych wspólnot huteryckich.