mały thumb|360px|Państwa hellenistyczne na przełomie IV i III wieku p.n.e. Lizymach (ok. 355 p.n.e.-281 p.n.e.) – jeden z wodzów Aleksandra III Wielkiego – diadochów. Po jego śmierci w 323 roku p.n.e. objął władzę w Tracji i przyjął tytuł króla w 306 roku p.n.e. Mąż Arsinoe II.
Rządy w Tracji W roku 315 p.n.e. Lizymach zaczął zgłaszać pretensje do sprawowania kontroli nad cieśninami Bosfor i Dardanele. Wprawdzie nie udało mu się zrealizować swoich planów, jednak w roku 309 p.n.e. odbudował on miasto Kardia, któremu nadał nazwę Lizymachia. W roku 302 p.n.e. jako pierwszy zaatakował tereny Antygona Jednookiego, zaczynając tym samym kolejną wojnę diadochów. Wraz z Kassandrem i Seleukosem walczył w przełomowej bitwie pod Ipsos w 301 roku p.n.e., w której pokonał Antygona. Pokonawszy, w koalicji z Seleukosem I Nikatorem i Ptolemeuszem I Soterem, Demetriusza Poliorketesa został królem całej Macedonii w 286 p.n.e.
Śmierć następcy i upadek państwa W roku śmierci Demetriusza (283 p.n.e.) na dworze Lizymacha doszło do poważnych komplikacji, które zasadniczo wpłynęły na losy dynastii.